‘Als je het kwaad niet doorgrondt, veroordeelt en bestraft, keert het onherroepelijk terug – dat is precies wat we na het jaar 2000 in Rusland zagen.’ De Russen uit Bloed, as en tandpasta doorgronden het wel, en weten dat ‘de duisternis op zijn donkerst is vlak voor zonsopgang’.
Lees meer in De Volkskrant.
Het uiterst persoonlijke Mijn lesbische roman van Renee Gladman is zowel een intellectuele beschouwing van lesbische romance-boeken en tegelijkertijd een ode aan precies dat genre. Dat leidt tot een grappige en bevreemdende leeservaring.
Lees de volledige recensie in NRC.
Nadat Bianca Toeps een autismediagnose kreeg, concludeerde ze dat ze haar leven anders moest inrichten. In haar nieuwe boek legt ze uit hoe je dat doet. ‘Ik ben zo vaak de sukkel geweest die niet begreep wat er gebeurde.’
Lees verder in Trouw.
Getriggerd door zijn overlijdensadvertentie in een Nederlandse krant schreef de Groningse journalist Lejo Siepe een fraaie biografie over het avontuurlijke en eigenzinnige leven van een van de belangrijkste verzamelaars van Marokkaanse volkskunst, de Groningse Marokkaan Bert Flint.
Lees meer in NRC.
De 37-jarige Amelina werd in 2023 gedood nadat de pizzeria in Kramatorsk, waar ze met een delegatie Colombiaanse schrijvers zat te eten, door een Russische raket werd getroffen. Ze was toen al een jaar bezig om de oorlogsmisdaden van het Russische leger in haar land te boekstaven. Dat deed ze onder meer in een dagboek, dat van zo’n literaire schoonheid is dat het postuum alsnog uitgegeven werd.
Lees verder in NRC.